Een heul gevaarlijk onderwerp maar ik ga me er toch aan wagen. Wilde dat vorig jaar al doen maar toen kwamen er andere zaken tussendoor. Dat ik erover wilde schrijven was eigenlijk naar aanleiding van een opmerking van mijn behandelend arts over een steeds egoïstischer en individualistische maatschappij. Ik vroeg zoals elk jaar of ze aanraadde de covid vaccinatie te gaan halen. Ik kom ervoor in aanmerking maar moet wel zelf erachteraan. In tegenstelling tot de griepprik, daar krijg ik een uitnodiging voor van de huisarts. Maar goed, de arts gaf aan dat vaccineren belangrijk bleef, ook voor groepsbescherming. Niet lang daarvoor was een jonge arts, net geslaagd voor zijn coschappen, overleden aan de mazelen. De jongeman had een verleden met leukemie en door de behandelingen moesten de kindervaccinaties herhaald worden. Alleen die voor de mazelen had hij nog niet gehad omdat dat een levend virus is en zijn bloedwaarden nog niet optimaal waren om die te krijgen. Tijdens zijn coschappen bleef hij uit de buurt van ongevaccineerde kinderen, droeg elders uit voorzorg een mondkapje. Maar desondanks pikte hij toch ergens het virus op en kwam het niet meer te boven. Een schok in de medische wereld. De vader van de jonge arts deelde het verhaal publiekelijk met de nadrukkelijke vraag de consequenties van het niet willen vaccineren onder ogen te zien. Je brengt niet alleen jezelf of je kind in gevaar, maar ook anderen mensen.
Zelf heb ik geen moeite met vaccinaties. Niet dat ik alles klakkeloos aanneem maar ik geloof in de groepsimmuniteit. En ik geloof in het systeem dat een vaccinatie met de beste bedoelingen wordt aangeboden. Uiteraard ben ik me ook bewust van de risico’s. Iets in je laten spuiten kan natuurlijk voor problemen zorgen. Die kans, hoe klein ook, is er altijd. Dat mensen liever het risico nemen ziek te worden van de ziekte zelf dan ziek te worden van de vaccinatie zal ik ook niet veroordelen. Wat ik wel lastig vind is dat veel van diezelfde mensen geen rekening willen houden met kwetsbare mensen. Als jij ervoor kiest jezelf, en daarbij ook de ander, niet te willen beschermen dan vind ik dat je wel de verantwoordelijkheid hebt om hier zorgvuldig mee om te gaan. Of je nou ziekteverschijnselen hebt of niet, je zal meer op je hygiëne moeten letten. Eerlijk moeten zijn in situaties met kwetsbare mensen.

Nou ben ik zelf begonnen met het zetten van de romosozumab injecties. Het gekke is dat maar een enkeling vraagt of daar ook bijwerkingen van kunnen komen. En helemaal níemand vraagt of ik dat nou wel zou doen. Terwijl het net zo goed een onbekende, zelfs chemische vloeistof is, die ik injecteer.
Vaccinaties voor naar het buitenland, zoals tegen gele koorts, worden ook zonder slag of stoot gehaald bij de GGD. Hormonen om zwanger te worden, injecties voor extra beenmergcellen en dan nu ook de spuiten om af te vallen. Mensen die die laatste gebruiken heb ik nog niet horen zeggen dat ze ‘geen rommel’ in zich gespoten willen hebben.

Worden mensen ziek omdat ze niet gevaccineerd zijn dan willen ze uiteraard de beste zorg om weer beter te worden. Ik ben benieuwd of ze dan ook precies willen weten wat er in de infusen, pillen en spuiten zit die uit de kast worden getrokken door de artsen en verplegend personeel. Of men dan ook eerst de voors en tegens gaat afwegen. Dit is misschien een beetje flauw gezegd maar denk er maar eens over na. Toen Alfred jaren geleden een hechting nodig had na een val buiten, kwamen ze ook aan met een tetanus injectie. Hij vroeg of het nodig was en bij de suggestie dat hij ook mocht afwachten of hij wel of niet bloedvergiftiging zou oplopen, liet hij zich toch ermee injecteren.

Ondertussen heb ik zelf al zoveel verschillende chemo’s in infuus-, prik-, of pilvorm gehad, dat ik bijna licht zou gaan geven. Anti-allergie middelen zijn ze ook dol op evenals de verzwakkende maar toch ook broodnodige antibiotica. En de rest. Ik vraag altijd naar de bijwerkingen maar dat is meer om er rekening mee te houden, zoals niet mogen autorijden door sufheid, dan om eventuele angst. En ik probeer zoveel mogelijk pillen en zooi af te bouwen wanneer dat maar enigszins mogelijk is. Omdat ik nog altijd met niet al te veel gekke bij-effecten rond loop, heb ik natuurlijk makkelijk praten. Toch zijn er ook patiënten met multipel myeloom die zich evengoed niet laten vaccineren tegen griep of covid. Moet ik er wel bij vermelden dat dat, tot zover ik weet, de mensen zijn die behandelvrij zijn en goede bloedwaarden hebben. Onder die voorwaarde heb ik ook één keer de covid vaccinatie voorbij laten gaan. In overleg met de arts. Omdat zij mijn lijf sterk genoeg achtte en het voor de antistoffen niet gek zou zijn om het virus zelf door te maken. Hier stond ik volledig achter. Want ook ik vind, hoe minder rommel in mijn lijf, hoe beter. Desondanks zeg ik regelmatig: “Kom maar door, dat kan er ook nog wel bij.” Ik heb nou eenmaal niet in de luxe van een goede gezondheid.

Ieder zijn eigen keus, veroordelen doe ik niet. Maar bij groepsbescherming steigeren en weigeren en bij eigen belang wel van alles laten inspuiten, denk ik stiekem toch: “Schiet (of prik) mij maar lek!”