Hoera! De vlag mag uit! Cyclus 2 zit er namelijk op. Die eerste twee cyclussen waren volle bak medicatie, kankerafbraak en wennen aan het nieuwe leven. En ook al begint cyclus 3 met een beenmergpunctie- en biopt, ik kijk er naar uit. Naar cyclus 3 dan hè, niet die biopt. Want de tavegyl mag er in ieder geval af én ik krijg een weekje vrij! Natuurlijk idealiseer ik dat teveel, dat weekje vrij. Zie mezelf al met gespreide armen en benen liggen in een fris grasveld vol madeliefjes. Heerlijke perfecte warmte en een zacht briesje waarin ik me koester. Ik hoef niks, niemand hoeft iets van mij. Ben alleen bang dat ik dan evengoed dexamethason moet slikken. Dat wordt dan in plaats van liggen in dat veld er doorheen rennen. Twee of drie boeketten plukken, de grond omspitten en een nieuw inrichtingsplan bedenken. Om de volgende dag woest die boeketten kapot te trekken, me te ergeren aan het zachte briesje en het nieuwe plan afbranden.
De agenda laat in die vrije week al wat geplande activiteiten zien. Eén door mezelf en één turnwedstrijd. Een weekendje weg zit er daardoor niet in maar misschien ook eerst maar even aankijken hoe ik me daadwerkelijk voel. Bovendien is het waarschijnlijk juist fijn om gewoon thuis aan te rommelen. Kan ik ook wel waarderen.

Ik loop natuurlijk enorm op de zaken vooruit. Het maandelijkse 24 uur urine verzamelen is begonnen waardoor ik vandaag helaas niet met Alfred wat kan ondernemen. Fysiotherapie ging ook gewoon door, dan lukt heel veel doen sowieso niet meer. Mijn spieren hebben dan echt een dagje herstel nodig. Morgen zal weer geprikt worden op de kankerwaardes en daar ben ik ook benieuwd naar. Mijn arts is op vakantie waardoor het voortgangsgesprek met een voor mij onbekende arts is. Net nu we ook zouden kijken of ik mag starten met de romosozumab. De maandelijkse injecties i.v.m. met de osteoporose. Onderhand zal ik toch iets moeten krijgen om mijn botaanmaak te ondersteunen.

Vorige week mocht ook de vlag uit voor Alfreds verjaardag. Gelukkig had ik op die dag de hyper uitwerking en konden we er een feestje van maken met zijn drieën. Ergens in of rond de zomer vieren we het samen met mijn verjaardag. Want zodra het even kan hangen we, al dan niet denkbeeldig, de vlag uit!