Spierpijn! Lekker! De bilspier functioneert weer normaal waardoor ik weer goed kan bewegen. Van het weekend een uurtje in het bos gelopen én zelf de dahliaknollen uit de tuin gespit. De spierpijn die ik hierdoor voel, voelt mentaal alsof ik enorm heb getraind tot mijn spieren als staal voelen. De weken van stilstand hebben mijn lijf geen goed gedaan en het is fijn dat ik weer wat kan opbouwen.
Uit de laatste controle blijkt dat mijn ferritinegehalte aan het zakken is. Sinds het begin van de behandeling zakte mijn hb heel langzaam naar beneden. Even geleden is op mijn verzoek gekeken naar mijn B12 en ijzergehalte maar dat was toen nog goed. B12 is nog steeds goed maar de ferritine net niet. De arts gaat meteen over tot actie en ik krijg ijzertabletten voorgeschreven. Ook wil hij dat ik een maag- darmonderzoek laat doen. Om uit te sluiten dat daar iets bloed, zoals een poliep of een tumor. Meteen benadrukt hij dat er meestal niks uit komt, het een naar onderzoek is en dat ik er even over na mag denken. Maar dat nadenken hoef ik niet. Als het advies is om het te doen, ga ik niet mijn kop in het zand steken. Ik zeg lachend dat het weer een afdeling van het ziekenhuis is die ik op de bingokaart kan afstrepen, de mdl kant heb ik nog niet gezien.
De dag na mijn behandeling ga ik even op onderzoek uit wat ik het beste kan doen wat betreft de ijzeropname. Die pillen mogen niet in combinatie met koffie/thee/melk ingenomen worden. Sterker nog, ik moet na inname twee uur wachten met deze producten. Ook iets om rekening mee te gaan houden in mijn voedingspatroon denk ik eerst, maar daar kom ik grotendeels weer op terug. Bij een kankerbehandeling raden ze aan om per dag ongeveer 1,5 gram eiwit per kg lichaamsgewicht te eten. Veel daarvan haal ik uit zuivel, wat dan weer niet samengaat met een goede ijzeropname. Toch gaat het al tien jaar goed, dus daar kan het bijna niet aan liggen. Al zal ik er wel wat meer rekening mee houden in de toekomst, om ijzertabletten zoveel mogelijk te vermijden. Ze gaan namelijk ook niet samen met bepaalde medicatie die ik slik. Dat was nog even puzzelen. Ook stuit ik op het gegeven dat het hebben van maagzuur bevorderlijk is voor de opname van ijzer. En laat ik nou bij deze kuur een dubbele dosering maagbeschermers gekregen hebben dan wat ik in het verleden kreeg. Ik stuur de arts een mailtje met deze kennis en de vraag of ik de dosering mag verminderen. Dat mag en hij regelt meteen een nieuw recept. Ook de tabletten die ik gebruik tegen obstipatie, als gevolg van de anti-misselijkheidspillen, werken ijzeropname tegen. Dat is nog wel een dingetje want de ijzertabletten leggen mijn darmen helemaal lam. Had ik al mijn pillen dusdanig ingepland dat ik er zo min mogelijk mee bezig hoef te zijn, nu ben ik de hele dag bezig met wanneer ik wat kan innemen. Niet onoverkomelijk maar wel irritant.
Wat ik nou jammer vind is dat hier geen begeleiding in is. Een maag- darmonderzoek wordt zomaar aangevraagd maar een specialistische diëtist, die ook verstand heeft van contra-indicaties met medicijnen, wordt niet genoemd. Terwijl het heel handig zou zijn als diegene even met je meekijkt hoe je nu het beste met je voeding en medicatie kunt omgaan. Daar valt nog wel wat (gezondheids)winst te behalen.
Afgelopen zaterdag was ik in het vernieuwde Marius van Dokkum museum. Een groot deel van zijn kunst is heerlijk relativerend en humoristisch en gelukkig hing ook een van mijn favorieten er. Er staat me iets van bij dat ik het ooit eerder genoemd heb, misschien wel hetzelfde schilderij heb laten zien. De peer in het ziekenhuisbed. IJzersterk door de serieuze ondertoon maar toch lekker nuchter en niet té serieus. Daar identificeer ik me graag mee. Met een half verrotte peer.
Normaal gesproken zijn nu ook de laatste bloeduitslagen, het m-proteïne, binnen. Alleen laat die uitslag blijkbaar op zich wachten. Dat wordt een sterk staaltje geduld de komende uren/dag. Morgen weer behandeling, als ik dan nog niks weet, vraag ik aan de verpleegkundigen of zij iets meer kunnen zien dan ik.
